Distillery: Bruichladdich Distillery
Eigenaar: Rémy Cointreau
Opgericht: 1881
Regio: Islay, Schotland
Prijs: € 50 tot € 60,-

De kleur!

De een houdt ervan, de ander vindt het niets. Het meest in het oog springende aan deze whisky is de opmerkelijke kleur van de fles. Er zijn zelfs mensen die deze whisky niet kopen vanwege die kleur.

Waar komt dat azuurblauw eigenlijk vandaan? Het is geen marketingstunt maar simpelweg een eerbetoon aan de zee. Het water rondom Islay (waar deze whisky vandaan komt) heeft die azuurblauwe kleur. Zelf vond ik dat een beetje lastig te geloven, je verwacht die kleur in de Middellandse Zee. Toen we echter onderweg waren naar Skye, zagen we dat het water daar dezelfde tint heeft. Islay ligt weliswaar zuidelijker, maar beide eilanden liggen aan dezelfde Zee van de Hebriden.

De distillery

De distilleerderij ligt aan de oever van Loch Indaal op het Schotse eiland Islay en werd opgericht in 1881 door de drie broers William, John en Robert Harvey. De Harvey-familie was al bekend in de whiskywereld via distilleerderijen in Glasgow. Bruichladdich is een speciaal ontworpen distilleerderij met een efficiënte lay-out en zelfs gebruik van beton, heel revolutionair voor die tijd.
De naam “Bruichladdich” (uitspraak: Brook-laddie) komt uit het Gaelic en betekent ongeveer “heuvel aan zee” of “helling bij de kust”. De distilleerderij staat bekend om haar hoge, smalle stills, die zorgen voor een lichtere en elegantere spirit dan veel andere whisky’s van Islay.
In de eerste helft van de twintigste eeuw kende Bruichladdich veel moeilijkheden. De distilleerderij sloot in 1929, heropende later weer, wisselde meerdere keren van eigenaar en kreeg regelmatig te maken met economische problemen. In 1968 kwam ze in handen van Invergordon Distillers, waarna in 1975 het aantal stills werd verdubbeld van twee naar vier.

Sluiting en herstart

Ondanks het honderdjarig bestaan in 1981 volgde opnieuw een moeilijke periode. De whiskycrisis van de jaren ’80 en ’90 leidde uiteindelijk tot sluiting in 1995 onder eigenaar Whyte & Mackay.
Het echte keerpunt kwam in 2000/2001. Een groep investeerders onder leiding van Mark Reynier en master distiller Jim McEwan kocht de stilgelegde distilleerderij via onafhankelijk bottelaar Murray McDavid. Zij bliezen Bruichladdich nieuw leven in met een heel eigen filosofie. Ze wilden sowieso volledige transparantie over de vaten en de herkomst ervan. Daarnaast wilden ze meer focus op terroir en de gebruikte Schotse gerst. Alle bottelingen moesten non-chill filtered en natuurlijk gekleurd zijn. Als laatste namen ze zich voor om veel te experimenteren met vattypes en turfgehaltes. Deze koers houden ze nog steeds aan, “The Progressive Hebridean Distillers”.
Tegenwoordig is de distillery in handen van Rémy Cointreau, die deze filosofie volledig ondersteunt.
Het water dat ze gebruiken is afkomstig van het Bruichladdich Reservoir, Loch Indaal. Bruichladdich heeft zes washbacks, waarvan er slechts vijf continu in gebruik zijn. Het distilleren gebeurt met twee wash stills, elk van iets meer dan 12.000 liter en twee spirit stills met ieder een capaciteit van bijna 12.000 liter, die door middel van stoom worden verhit. Per jaar wordt ongeveer 1,5 miljoen liter pure alcohol geproduceerd.

De distillery is uitgerust met:

• Twee wash stills (elk ongeveer 12.000 liter)
• Twee spirit stills (elk ongeveer 11.000–12.500 liter)
• Zes washbacks (elk ongeveer 35.000 liter)
• Zeven moutvloeren (kunnen ongeveer 30% van de moutvraag leveren)
• Het water komt uit het reservoir Loch Indaal
• Productie: ongeveer 1,5 miljoen liter pure alcohol per jaar

Wat zit er in de fles?

Voor deze whisky zijn uitsluitend Schotse gerstsoorten gebruikt. Ze gebruiken een zogenaamde druppeldistillatie, een langzame en eenvoudige techniek die een kenmerkende smaak afgeeft. Bij Bruichladdich hebben ze hoge stills met een smalle nek, zodat er veel kopercontact is. Hierdoor wordt een bloemiger en lichter karakter verkregen.
In tegenstelling tot de standaard Classic Laddie, die voornamelijk op Amerikaanse eikenhouten vaten rust, ondergaat deze editie een extra rijpingsstap. De whisky wordt namelijk 9 tot 12 maanden gefinished in Oloroso sherryvaten van de bekende bodega Fernando de Castilla uit Jerez, Spanje.
Natuurlijk is de whisky un-chill filtered en niet bijgekleurd. Ze hebben gekozen om deze whisky op 50% te bottelen (i.p.v. de meer gebruikte sterkte van 40-46%), omdat de 50% beter bij het karakter van de Schotse gerst past.

Samengevat:
Leeftijd: NAS
Vaten: ex-bourbon, narijping in Oloroso sherryvaten uit de Fernando de Castilla Bodega
Alcohol: 50% ABV
Filtering: non-chill filtered
Bijkleuring: geen, natuurlijke kleur

De beleving van deze whisky

De kleur is licht goud.
De geur is in de eerste plaats heel fruitig. Maar ik vind het een beetje lastig te duiden welk fruit ik ruik. Het is geen appel of peer, maar meer zoiets als gedroogd fruit en vijgen. Later komen er geuren van sinaasappelschil, vanille, honing en een lichte hint van karamel bij. Als ik ruik nadat ik wat heb gedronken, ruik ik ook specerijen zoals kaneel.
De smaak van deze ongeturfde Islay dram is verrassend zacht. Ook in de smaak komt het fruit eerst naar voren. Ik proef peer, gedroogd fruit en perzik. Na wat slokjes komen er ook smaken van karamel, kruiden, specerijen en eikenhout naar voren.
Als laatste proef ik wat zwaardere smaken, een beetje vlezig, richting barbecue (maar dan zonder rook), noten en een zilte hint op de achtergrond.
De afdronk is behoorlijk lang. Het fruit blijft goed hangen en de eikensmaak ontwikkelt zich meer in de afdronk. Het eindigt uiteindelijk met een droge smaak van specerijen en chocolade.

Als ik water toevoeg wordt de geur een stuk zoeter. Het fruit wordt frisser met smaken van appel, peer, ananas en hints van tropisch fruit. De zwaardere smaken verdwijnen meer op de achtergrond.

Wat een pracht whisky is dit dan… Bruichladdich maakt mooi spul en deze whisky bevestigt dit alleen maar. Mooie whisky in een mooie fles!