Distillery: Bruichladdich Distillery
Eigenaar: Rémy Cointreau
Opgericht: 1881
Regio: Islay, Schotland
Prijs: € 60 tot € 70,-

De distillery

De distilleerderij ligt aan de oever van Loch Indaal op het Schotse eiland Islay en werd opgericht in 1881 door de drie broers William, John en Robert Harvey. De Harvey-familie was al bekend in de whiskywereld via distilleerderijen in Glasgow. Bruichladdich is een speciaal ontworpen distilleerderij met een efficiënte lay-out en zelfs gebruik van beton, heel revolutionair voor die tijd.
De naam “Bruichladdich” (uitspraak: Brook-laddie) komt uit het Gaelic en betekent ongeveer “heuvel aan zee” of “helling bij de kust”. De distilleerderij staat bekend om haar hoge, smalle stills, die zorgen voor een lichtere en elegantere spirit dan veel andere whisky’s van Islay.
In de eerste helft van de twintigste eeuw kende Bruichladdich veel moeilijkheden. De distilleerderij sloot in 1929, heropende later weer, wisselde meerdere keren van eigenaar en kreeg regelmatig te maken met economische problemen. In 1968 kwam ze in handen van Invergordon Distillers, waarna in 1975 het aantal stills werd verdubbeld van twee naar vier.

Sluiting en herstart

Ondanks het honderdjarig bestaan in 1981 volgde opnieuw een moeilijke periode. De whiskycrisis van de jaren ’80 en ’90 leidde uiteindelijk tot sluiting in 1995 onder eigenaar Whyte & Mackay.
Het echte keerpunt kwam in 2000/2001. Een groep investeerders onder leiding van Mark Reynier en master distiller Jim McEwan kocht de stilgelegde distilleerderij via onafhankelijk bottelaar Murray McDavid. Zij bliezen Bruichladdich nieuw leven in met een heel eigen filosofie. Ze wilden sowieso volledige transparantie over de vaten en de herkomst ervan. Daarnaast wilden ze meer focus op terroir en de gebruikte Schotse gerst. Alle bottelingen moesten non-chill filtered en natuurlijk gekleurd zijn. Als laatste namen ze zich voor om veel te experimenteren met vattypes en turfgehaltes. Deze koers houden ze nog steeds aan, “The Progressive Hebridean Distillers”.
Tegenwoordig is de distillery in handen van Rémy Cointreau, die deze filosofie volledig ondersteunt.
Het water dat ze gebruiken is afkomstig van het Bruichladdich Reservoir, Loch Indaal. Bruichladdich heeft zes washbacks, waarvan er slechts vijf continu in gebruik zijn. Het distilleren gebeurt met twee wash stills, elk van iets meer dan 12.000 liter en twee spirit stills met ieder een capaciteit van bijna 12.000 liter, die door middel van stoom worden verhit. Per jaar wordt ongeveer 1,5 miljoen liter pure alcohol geproduceerd.

De distillery is uitgerust met:

• Twee wash stills (elk ongeveer 12.000 liter)
• Twee spirit stills (elk ongeveer 11.000–12.500 liter)
• Zes washbacks (elk ongeveer 35.000 liter)
• Zeven moutvloeren (kunnen ongeveer 30% van de moutvraag leveren)
• Het water komt uit het reservoir Loch Indaal
• Productie: ongeveer 1,5 miljoen liter pure alcohol per jaar

Wat zit er in de fles?

De fles en de blikken koker hebben een grijze kleur, in tegenstelling tot de kleur van de core range die azuurblauw is.
De Islay Barley is gemaakt met gerst die het jaar voor de productie (2012 dus) is verbouwd op zeven verschillende boerderijen op Islay. Deze boerderijen staan vermeld op het etiket en de koker.
De whisky heeft gerijpt op twee soorten vaten. Drie kwart van de whisky is in first fill bourbon vaten gegaan en de resterende 25% is in Europese rode wijn vaten gegaan. Na acht jaar is de whisky op een sterkte van 50% ABV gebotteld, uiteraard is ook deze variant ongekoeld gefilterd en niet bijgekleurd.

Hoe smaakt dat dan?

De kleur is vrij licht geel met een rode gloed.
De geur is heel zacht en mild. De geur is zoet, zilt, vanille, boter en karamel.
De smaak is heel stevig (niet raar met deze alcoholsterkte). Het is een zoete smaak, vooral honing, maar ook perzik, fudge, clotted cream, noten en eiken. Na een tijdje walsen komen peper- en moutsmaken naar voren die samen weer wegzakken en samengaan in de eerder genoemde smaken.
Vanwege het alcoholpercentage, maar ook de dikke, olie-ige textuur doe ik wat schepjes (theelepeltje) water bij de whisky.
De whisky wordt veel zachter en de smaken komen veel duidelijker naar voren. Het pepertje is helemaal verdwenen. De smaak is iets meer richting hout gegaan.
De afdronk is lang met smaken van citrus, hout en zilt.

Conclusie: ik ben nog steeds fan!