Distillery: Glendronach distillery
Eigenaar: Brown-Forman Corporation
Opgericht: 1826
Regio: Forgue, Highland
Prijs: € 55 – €68,-

Een beetje geschiedenis

De Glendronach distillery ligt in de oostelijke Highlands van Schotland, vlak bij Huntly in Aberdeenshire. De naam “Glendronach” komt uit het Gaelic Gleann Dronach, dat meestal vertaald wordt als “vallei van de bramen” of “vallei van de zwarte bessen”. 
James Allardes (ook wel gespeld als Allardice) richtte de distillery op in 1826. Glendronach was de tweede distilleerderij die een vergunning aanvroeg om legaal whisky te produceren onder de Excise Act uit 1823, die drie jaar eerder was aangenomen en die het distilleren van whisky in Schotland legaal maakte.
In de loop der jaren is de stokerij een aantal keer verkocht. Zo ging die in 1881 naar Walter Scott en in 1920 naar Charles Grant, de oprichter van Glenfiddich.
In 1996 werd de distilleerderij gesloten en in 2002 heropend door Allied Domecq. Vier jaar later kwam de distilleerderij in handen van Chivas Brothers Ltd en in 2008 werd ze verkocht aan de BenRiach Distillery Company.In april 2016 werd Glendronach Distillery overgenomen door de Brown-Forman Corporation. De deal omvatte ook de distilleerderijen BenRiach en Glenglassaugh.

Rachel Barrie is de master blender (bij alle drie de genoemde distilleerderijen) en zij bedenkt sinds 2017 de ‘recepten’ van de single malts bij Glendronach. Ze staat in de whiskywereld bekend als “First Lady of Scotch whisky”.

Distillery summary:

De distillery is uitgerust met:
Twee wash stills (elk 13.635 liter) en twee spirit stills (elk 6.800 liter).
Negen larikshouten washbacks van elk ± 18.125 liter.
Water uit de Dronac burn, die op het terrein van de distillery ontspringt.
Productie: 1.3 miljoen liter per jaar.

Ode to the Valley?

De naam Glendronach betekent ‘Vallei van de bramen” of “Vallei van de zwarte bessen”. Deze variant is gemaakt ter ere van die vallei.
De whisky is een van de drie uit ‘The Master’s Anthology’. De rode variant is ‘Ode to the Embers’, een geturfde variant. De blauwe variant is ‘Ode to the Dark’, een volledig PX gerijpte whisky. En dan deze groene ‘Ode to the Valley’, de meest elegante variant, zoals ze zelf zeggen.
De whisky heeft een niet-genoemde tijd gerijpt in een combinatie van sherryvaten en ruby portvaten. Over het type vaten kan ik niet veel vinden. De ruby portvaten komen uit de Dourovallei in Portugal. Maar over de sherryvaten kan ik op een paar websites terugvinden dat het Oloroso-vaten zijn, maar dat durf ik niet met stellige zekerheid te claimen. De website van Glendronach vermeldt de herkomst niet.
Ze hebben de whisky op een mooie sterkte van 46,2% de fles in gedaan met z’n eigen, natuurlijke kleur. Ook hebben ze de whisky ongekoeld gefilterd… dat klinkt veelbelovend.

De whisky samengevat:

Leeftijd: NAS
Alcohol: 46,2%
Vaten: (Oloroso) sherryvaten en Ruby Port uit de Dourovallei
Filtering: non chill filtration
Bijkleuring: nee, natuurlijk gekleurd

Hoe smaakt dit eerbetoon aan die vallei dan?

De kleur is best donker, roodbruin koper.
De geur is heel fruitig, rood fruit, bruine suiker, chocolade en ook iets van perzik pik ik op.
De smaak van de whisky is heel zacht voor z’n sterkte. Het is ook in de smaak alweer het rode fruit dat zich vooraan aandient. Ik proef bosbessen, bramen en frambozen, aangevuld met tonen van mout, vanille en honing, met op de achtergrond een zachte hint van bloemen.
Vanwege de ongekoelde filtering zitten de zwaardere congeners nog in de whisky. Congeners (ook wel foeselolie) zijn chemische bijproducten of onzuiverheden die van nature ontstaan tijdens de fermentatie en distillatie van alcohol. Deze congeners gaan klonteren als de whisky onder een bepaalde temperatuur komt èn de whisky minder dan 46% alcohol bevat. Bij (bijna) alle whisky’s van onder de 46% worden die foeseloliën eruit gehaald door middel van koude filtering. Bij deze whisky dus niet.
Door water toe te voegen aan de whisky (een paar druppels, theelepeltjes), openen die zwaardere smaakstoffen zich en proef je een andere whisky. Je moet het wel een minuutje of zo de tijd geven, het is een chemisch proces.
Met een paar theelepels wordt deze whisky nog zachter. De geur is zijdezacht met nog wel het rode fruit op de voorgrond.
Ook de smaak is zachter, maar de genoemde smaken zijn er nog steeds. Ik proef nu wel specerijen (peper) en eiken in de whisky.
De afdronk is behoorlijk lang, een beetje bittere sinaasappelschil, die peper en het rode fruit blijven lang in de mond hangen.

Wauw, deze variant is inderdaad mooi elegant met een fijne complexiteit. Een hele mooie zomerwhisky voor in de avond, samen met een goed boek en een lekker muziekje op de achtergrond.